شوهرم مسئولیت‌پذیر نیست: راهنمای برخورد با مردان بی‌مسئولیت در زندگی مشترک

مسئولیت‌پذیری یک ویژگی ذاتی نیست، بلکه مهارتی است که باید از دوران کودکی آموزش داده شود. بسیاری از مردانی که در زندگی مشترک از پذیرش وظایف شانه خالی می‌کنند، محصول الگوهای تربیتی هستند که در آن‌ها مادران یا خواهرانشان تمام کارها را برایشان انجام داده‌اند. این سبک فرزندپروری که اصطلاحا «سرویس‌دهی افراطی» نامیده می‌شود، مانع از شکل‌گیری حس استقلال و تعهد در پسران می‌گردد.

علاوه بر تربیت، برخی از اختلالات روانشناختی مانند اختلال نقص توجه و بیش‌فعالی بزرگسالان، افسردگی پنهان و یا اضطراب شدید نیز می‌تواند خود را به شکل بی‌مسئولیتی و ناتوانی در مدیریت وظایف نشان دهد. درک این مسئله که همسر شما لزوما برای آزار دادن شما از کارها فرار نمی‌کند، بلکه فاقد مهارت‌های لازم است، اولین قدم برای حل این مشکل به شمار می‌رود.

یکی از الگوهای رایج اما مخرب در روابط زناشویی، قرار گرفتن زن در نقش «مادر» برای همسرش است. زمانی که زن به دلیل کمال‌گرایی یا بی‌صبری، مدام اشتباهات همسرش را اصلاح می‌کند، وظایف او را بر عهده می‌گیرد و مدام به او یادآوری می‌کند که چه کاری باید انجام دهد، در واقع در حال تثبیت رفتار بی‌مسئولیتی در اوست.

مردان در چنین شرایطی احساس می‌کنند که نیازی به تلاش ندارند، زیرا در نهایت فرد دیگری کارها را به بهترین شکل انجام خواهد داد. برای تغییر این چرخه، زنان باید دست از کنترل‌گری بردارند و اجازه دهند همسرشان با عواقب طبیعی بی‌مسئولیتی خود روبرو شود. این کار اگرچه در ابتدا دشوار و استرس‌زا است، اما برای رشد شخصیتی مرد ضروری است.

زنانی که بار کامل زندگی مشترک را به تنهایی بر دوش می‌کشند، خیلی زود دچار فرسودگی جسمی و روانی می‌شوند. احساس تنهایی در رابطه، از بین رفتن تکیه‌گاه امن عاطفی و تبدیل شدن عشق به یک رابطه والد و فرزندی، از مهم‌ترین پیامدهای زندگی با یک مرد بی‌مسئولیت است. در این حالت، زن احساس می‌کند به جای همسر، یک فرزند بزرگسال دیگر دارد.

این فشار مداوم نه تنها صمیمیت جنسی و عاطفی را از بین می‌برد، بلکه به مرور زمان باعث ایجاد خشم و کینه عمیقی در زن می‌شود. او به جای اینکه همسرش را شریکی برابر ببیند، او را مانعی در مسیر آرامش خود می‌داند که این دیدگاه، پایه‌های ازدواج را به شدت متزلزل می‌کند.

برای ترغیب همسر به مسئولیت‌پذیری، گفتگوهای صریح و به دور از سرزنش ضروری است. به جای استفاده از عباراتی مانند «تو هیچ‌وقت هیچ‌کاری نمی‌کنی»، از تکنیک بیان درخواست‌های شفاف استفاده کنید. وظایف را به بخش‌های کوچکتر تقسیم کنید و به روشنی بگویید که چه انتظاری از او دارید.

نکته بسیار مهم دیگر، تشویق و تایید مثبت است. زمانی که همسرتان مسئولیتی را، هرچند کوچک، بر عهده می‌گیرد و انجام می‌دهد، از او قدردانی کنید. سیستم روانی مردان به شدت تشنه تایید و تحسین است. پرهیز از ایرادگیری و اجازه دادن به او برای انجام کارها به روش خودش، انگیزه او را برای مشارکت بیشتر در آینده تقویت خواهد کرد.

ازدواج با فردی که تعهدپذیری و مهارت‌های لازم برای اداره زندگی را ندارد، ریسک بسیار بزرگی است. در موسسه همسریابی باران، ارزیابی مسئولیت‌پذیری اجتماعی، فردی و خانوادگی افراد یکی از ارکان اصلی فرایند همسان‌گزینی به شمار می‌آید.

تیم روانشناسی ما در موسسه باران با استفاده از پرسشنامه‌های استاندارد و مصاحبه‌های رفتاری عمیق، میزان استقلال فکری و عملی کاندیداها را می‌سنجند. ما به شما کمک می‌کنیم تا پیش از ورود به زندگی مشترک، از سطح مسئولیت‌پذیری همسر آینده خود آگاه شوید و با مردی ازدواج کنید که بتوانید با خیالی آسوده، به عنوان یک شریک واقعی در پستی و بلندی‌های زندگی به او تکیه کنید.